Hanya sebab...

Sebaiknya tak payah keluar,

Bila keluar buat sakit hati,

Bila dah target, terbayang pulak,

Bila dah siasat, ahahahaha lagi perit hati,

Yeah sebaiknya tak payah keluar,

Biar terperap dalam rumah buat apa yang patut,

Daripada keluar rumah buat mata pandang benda tak sepatutnya,

Hati pulak yang jadi mangsa - sakit,

Fikiran berkecamuk - hidup tunggang-langgang,

Tiap masa nak terbayang-bayang,

Fikir benda yang buat hati diasak rasa sakit,

Duduk termenung macam orang tak dak kerja,

Imbau balik apa perkara yang jadi,

Mengalir air mata jatuh ke pipi,

Rasa macam lawak bila menangis dekat benda yang tah amenda tah,

Bila orang tanya- kata tak ada apa-apa,

Bila lama dipendam - makin menusuk rasa sakit,

Hanya satu sebab - sebab kau keluar.

entry kali ni memang pelik sikit

jadi orang...

 Jadi orang jangan ‘selalu’ menyusahkan orang lain ;

Jadi orang jangan sesuka hati  nak tuding jari dekat orang lain (ingat kau sorang je ada index finger ?) ;

Jadi orang biar menyenangkan orang lain ;

Jadi orang biar bermaruah, bukannya semua main aci kebas je – ikhtilat ;

Jadi orang biar beradab, kalau semua orang kau nak tengking maki semua, bila masa orang nak hormat kau sebagai ‘orang’ bukannya orang-orang (masuk tak ?) ;

Jadi orang biar fikir masa depan, bukannya dok fikir masa ni je. Cuba fikir impak daripada perbuatan masa kini tu ;

Jadi orang biaq berfikiran luas. Example: cubalah fikir masa situasi budak perempuan jatuh tangga. Then, budak lelaki tolong dia. Fikir ! Fikir yang dia tolong sebab tanggungjawab sebagai ‘orang’ ;

Jadi orang jangan asyik nak jatuhkan hukum sesuka hati ;

Jadi orang jangan asyik nak pandang rendah dengan dakwah dan tarbiyah orang lain. Cuba jadi orang yang ‘menerima’ dan ‘memberi’ . Tak salah nak terima pandangan daripada orang yang lebih muda/tua daripada kita . Itu tidak sama sekali dapat mencalarkan ‘ego’ kita.